تبليغاتX
دیدنی های شالیز


دیدنی های شالیز

و...................

نام تجارى :  Tofranil
 

 

 
گروه درمانى :  ضددرد مزمن
 

 

 
گروه مصرف در حاملگى :  D
 

 
اشکال دارويى :
 

Scored Tab: 10mg, 25mg, 50mg 
      Inj: 25mg/2ml

 
موارد ، روش و مقادير مصرف :
 

افسردگی، درد مزمن
بالغین: مراجعه به آمی‌تریپتیلین. شب هنگام تا 150mg دارو در یک دوز. در افراد پیر 25mg الی 300mg در روز. اگر بیمار قادر به خوردن دارو نیست تزریق IM تا حد 100mgروزانه منقسم در چند دوز جایگزینی فوری با فرم خوراکی دارو.
نوجوانان: شروع با دوز اولیه 25mg الی 50mg در روز و افزایش تدریجی تا حداکثر 100mgدر روز.
اطفال: شروع با 1.5mg/kg و تا حد افزایش دوز تا حداکثر 5mg/kg روزانه، تجویز دارو در یک دوز واحد شبانه جهت کنترل درد سرطانی اطفال موقع خواب 0.2mg/kg الی 0.4mg/kg هر 4-3 ساعت دوز را 5/1 برابر نموده تا حداکثر 3mg/kg
شب ادراری اطفال: بالای 6 سال (بعد از رد وجود اختلالات ارگانیک) 10mg الی 25mg ایمی‌پرامین موقع خواب تجویز می‌شود.
7-6 سال : 25mg
11-8 سال : 25mg الی 50mg
بالای 11 سال : 50mg الی 75mg موقع خواب
•  پرخوری عصبی Bulimia nervosa
بهترین داروی خط اول فلوکستین (SSRIs) بوده بعد TCAs (ایمی پرامین- ترازودون- دزی پیرامین و نیز MAOIs و SSRIs (فلکوکستین)) موثر می‌باشند. دوزاژ داروهای ضد افسردگی در این بیماری معمولاً همانند دوزاژ در درمان افسردگی است ولیکن فلوکستین با دوز بالاتر (80-60 میلی‌گرم در روز) در بالغین تجویز می‌شود. 
 • PTSD 
با دوزاژ مورد استفاده در بیماری افسردگی و به مدت حداقل 8 هفته درمان می‌شود. در صورت ایجاد پاسخ خوب در بیمار درمان تا یک سال ادامه داده شود.
دیس تایمی
داروهای دسته TCA (خصوصاً ایمی‌پرامین و دزی‌پرامین)، MAOI ،SSRI (فلوکستین) همگی در درمان دیس‌تایمی مفید هستند. دوز داروها همانند درمان افسردگی است. دوره درمان طولانی به مدت 2 سال یا بیشتر، جهت کاهش احتمال عود بیماری ضروری است.
مصارف جانبی
در درمان دپرسیون ناشی از محرومیت از الکل، اختلالات اضطرابی، اختلال بیش‌فعالی، اختلالات دفع ادراری و اختلالات خلقی قبل از قاعدگی استفاده می‌شود.

 
موارد منع مصرف :
 

افسردگی ماژور
تجویز دارو معمولاً در افسردگی همراه با آژیتاسیون و اضطراب.
بالغین: دوز ابتدایی 25mg موقع خواب یا 75mg منقسم در سه روز خوراکی. افزایش دوز در صورت لزوم و به تدریج تا 150mg/day. تجویز دوز اضافی هنگام عصر، یا شروع با 50mg الی 100mg هنگام خواب و افزایش تدریجی به 150mg/day گاهی تا 300mg/day (در بیماران شدیداً افسرده بستری). در افراد مسن دوز شروع 25mg و حداکثر دوز 300mg.
توجه: تجویز 10mg الی 20mg چهار بار در روز IV یا IM در صورت مقدور نبودن تجویز خوراکی دارو.
نوجوانان: 3mg الی 100mg موقع خواب یا منقسم در دو دوز. حداکثر تا 200mg/day.

 
 
 

 

 
عوارض جانبى :
 

شایعترین: خواب‌آلودگی، اثر سداتیوی، سرگیجه، ارتواستاتیک هایپوتنشن، خشکی دهان، یبوست، احتباس ادراری، تاری دید.
مهمترین: اختلالات هدایتی قلب، دپرسیون مغز استخوان (با واکنش ایدیوسنکرازی)
سایر عوارض: سردرد، نروپاتی محیطی، ترمور، آتاکسی، کانفیوژن، تشنج اپی‌لپتیفورم، tinitus، عوارض اکستراپیرامیدال و سندرم بدخیم نرولپتیک، دلیریوم، مزه فلز در دهان، استوماتیت، تهوع و استفراغ تحریک معده، واکنش هایپرسنسیتیویتی، زردی کلستاتیک، ژنیکوماستی، اختلال عملکرد جنسی، تغییر در غلظت قند خون، هایپوناترمی (ناشی از افزایش ترشح ADH)، افزایش اشتها و زون، تعریق و تاکیکاردی.

 
مصرف در باردارى و شيردهى :
 

باید مصرف شود.
نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم شهریور 1387ساعت 10:41 قبل از ظهر توسط شالیز| |


Design By : Night Skin

تغیــیر شکل موس