دیدنی های شالیز
و...................
بيماري انسداد ريوي مزمن
اطلاعات اوليه
توضيح كلي
بيماري انسداد ريوي مزمن اصطلاحي است كه براي انسداد مزمن مجاري هوايي ناشي از آمفيزم، برونشيت مزمن، آسم، يا تركيبي از اين اختلالات به كار ميرود. غالباً، تركيب شامل برونشيت و آمفيزم است. بروز اين بيماري مرتباً در حال افزايش است. مردان بيشتر از زنان دچار اين بيماري ميشوند (تا همين اواخر، مردان بيشتر از زنان سيگار ميكشيدند).
علايم شايع 
امكان دارد علايم تا سنين ميانسالي ظاهر نشوند، با اين كه عقيده بر اين است كه بيماري از همان اوايل دوران بزرگسالي آغاز ميشود.
برونشيت: سرفه مكرر يا حملات سرفه قطاري كه معمولاً خلطدار است.
تنگي نفس: تنگي نفس كه طي چندين سال بر شدت آن افزوده ميشود.
وجود خلطي كه ضخيم است و به سختي ميتوان آن را خارج كرد. رنگ و خصوصيات خلط برحسب اين كه عفونت وجود داشته باشد يا نه، متغير است.
آمفيزم: غالباً در مراحل اوليه علامتي وجود ندارد.
گاهي بروز عفونتهاي مكرر در ريهها يا لولههاي نايژهاي
خس خس يا سرفه در حد كم
خلط در حد خيلي كم
كاهش وزن
علل
آسيب به ريهها به علت التهاب و تحريك نايژهاي ناشي از:
كمبود آنتيتريپسين (يك آمفيزم ارثي)
شايد عفونت ويروسي
مواجهه شغلي با مواد تحريككننده (مثلاً در مورد آتشنشانان)
سيگار كشيدن
آلودگي هوا
عوامل افزايش دهنده خطر 
قرار گرفتن در معرض دود سيگار (به خصوص بزرگسالاني كه والدين آنها سيگار ميكشيدند)
بروز ذاتالريه ويروسي در اوايل زندگي
سابقه خانوادگي آلرژي، يا بيماريهاي تنفسي و ريوي
سيگار كشيدن
پيري
پيشگيري
اجتناب از سيگار كشيدن مهمترين كاري است كه ميتوان انجام داد. اجتناب از قرار گرفتن در معرض دود سيگار نيز اهميت دارد زيرا يكي از عوامل خطر به حساب ميآيد.
هماكنون مطالعاتي در جريان هستند تا مشخص شود كه آيا روشي براي شناسايي زودهنگام اين بيماري وجود دارد يا خير.
عواقب مورد انتظار 
كاهش تدريجي كار ريه. اما با درمان ميتوان علايم را كاهش داد و از عفونتها پيشگيري كرد. درمان به شما كمك خواهد كرد تا زندگي فعال و پر بارتري داشته باشيد.
طول عمر كاملاً متغير است. در بيماران جوانتر امكان دارد پيشآگهي خوب باشد، در حالي كه در بيماران مسنتر پيشآگهي بدتر است، به خصوص اگر مشكلات ديگري مثل تند شدن ضربان وجود داشته باشد.
همچنين بيماراني كه در ارتفاع حدود 1100 متر به بالا زندگي ميكنند طول عمرشان كمتر است.
عوارض احتمالي 
عفونتهاي مكرر؛ اضطراب و يا افسردگي
ساير عوارض عبارتند از: پرفشاري خون ريوي، قلب ريوي (منظور قلبي كه در اثر مشكل ريه خود دچار مشكل شده است)، پليسيتمي (پر خوني) ثانويه، تشكيل حفرههايي در ريه، و نارسايي تنفسي
درمان
اصول كلي
- امكان دارد آزمايشات تشخيصي شامل موارد زير باشند: آزمايش خون، بررسي كار ريه، سيتي اسكن، عكس گرفتن از نايژهها با ماده حاجب، و عكس قفسه سينه
- اهداف كلي درمان عبارتند از: تخفيف علايم، كند كردن روند پيشرفت بيماري، و جلوگيري از بروز عوارض
- درمان در منزل معمولاً كافي است، اما اگر عفونت رخ دهد يا علايم بدتر شوند امكان دارد بستري كردن در بيمارستان ضروري باشد.
- ترك سيگار اهميت زيادي دارد: از قرار گرفتن در معرض دود سيگار و مواد تحريككننده نيز بايد اجتناب شود.
- نصب سيستم تهويه مطبوع فيلتردار در منزل نيز ممكن است كمككننده باشد.
- وضعيت سلامت نايژهها را ميتوان با استنشاق بخار آب، تخليه نايژهها به كمك تغيير وضعيت بدن، و فيزيوتراپي مخصوص قفسه سينه بهبود بخشيد.
- واكسن پنوموواكس (براي پيشگيري از ذاتالريه ناشي از باكتري پنوموكك) و سالانه يك بار واكسن آنفلوانزا
- با پيشرفت بيماري ممكن است نياز به اكسيژن وجود داشته باشد.
داروها
داروهاي گشادكننده نايژه تجويز ميشوند. اول اين درمان امتحان ميشود و پس از ارزيابي پاسخ به آن، دوز دارو طوري تنظيم ميشود تا اثرات جانبي به حداقل برسند.
آنتيبيوتيكها براي عفونت
در بعضي از بيماران، مصرف كورتيكواستروييدها ممكن است سودمند باشد.
امكان دارد داروهايي براي اضطراب يا افسردگي توصيه شود، اما اين داروها بايد با احتياط مصرف شوند زيرا بيمار نبايد زياده از حد تحت اثرات آرامبخش و خوابآوري اين داروها قرار گيرد.
تجويز آنتيتريپسين در مواردي كه كمبود آن وجود دارد.
فعاليت
بيتحركي طولانيمدت باعث افزايش ناتواني ميشود. اگر بيماري قلبي شديدي وجود نداشته باشد، لازم است كه بيمار برنامه ورزشي منظمي را دنبال كند (معمولاً پيادهروي)
اقداماتي مثل كار درماني، بازتواني كاري، و فيزيوتراپي نيز شايد توصيه شوند.
رژيم غذايي
رژيم خاصي توصيه نميشود، اما تغذيه مناسب براي حفظ سلامت مهم است. روزانه حداقل 10-8 ليوان مايعات بنوشيد.
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان علايم بيماري انسداد ريوي مزمن را داريد.
اگر تب به علايم اضافه شود يا درد قفسه سينه افزايش يابد.
اگر در خلط خون ظاهر شود يا خلط ضخيم شود.
اگر حتي در زماني كه استراحت ميكنيد يا سرفه نداريد نيز تنگي نفس داشته باشيد
اطلاعات اولیه
عامل هپاتیت A ویروس HAV است که بوسیله مدفوع از بدن شخص آلوده دفع میشود و باعث آلودگی آب آشامیدنی و غذا میشود. راه انتقال این بیماری از طریق آب و غذاهای نپخته یا خوب نپخته شده یا غذاهایی که بوسیله اشخاص مبتلا طبخ میشوند، میباشد. HAV به ندرت از طریق خون به اشخاص دیگر منتقل میشود. هپاتیت A به شکل حاد دیده میشود ولی کمتر آلودگی مزمن بوجود میآورد. یکبار ابتلا به این بیماری در شخص مصونیت دائمی بوجود میآورد.
علایم بیماری
افراد مبتلا به هپاتیت همیشه تمامی علایم بیماری را نشان نمیدهند. برای مثال کودکان هیچ نشانهای از آلودگی ندارند. در حالی که در نوجوانان و بزرگسالان علایم بیماری دیده میشود. این علایم عبارتند از: زردی پوست و سفیدی چشمها ، احساس خستگی و کوفتگی ، درد در ناحیه بالا و طرف راست شکم ، کاهش اشتها و وزن ، تب ، تهوع ، اسهال ، استفراغ ، درد مفاصل ، تیره شدن رنگ ادرار و بیرنگ شدن مدفوع.
هپاتیت A باعث افزایش میزان آنزیمهای کبدی میشود، فعالیت دستگاه ایمنی بدن افزایش مییابد. علایم بیماری 4 - 2 هفته بعد از شروع آلودگی بروز میکند. این علایم گاهی از یک هفته تا یک ماه بعد نیز خود را نشان میدهند. 15 درصد مردان 9 - 6 هفته بعد از آلودگی علایم را نشان میدهند و حدود یک درصد افراد علایم بیماری را خیلی شدید و سریع نشان میدهند و به ندرت این بیماری باعث از کار افتادن کبد و مرگ میشود.
چگونگی تشخیص هپاتیت A
بهترین راه تشخیص بیماری ، آزمایش خون است. در این آزمایشها ، دو نوع آنتی بادی برای ویروس مشخص میشود. آنتی بادی ایمونوگلوبولین M که 10 - 5 روز قبل از ظاهر شدن علایم بوسیله دستگاه ایمنی ساخته میشود و کمتر از 6 ماه ناپدید میشود. و آنتی بادی ایمونوگلوبولین G که جایگزین آنتیبادی اول میشود و بدن را در مقابل آلودگی نسبت به HAV ایمن میکند و مصونیت بوجود میآورد.
تفسیر نتایج حاصل از آزمایش خون
ارتباط بین HIV (ایدز) و HAV
افرادی که به ایدز مبتلا هستند بیشتر در معرض ابتلا به هپاتیت A هستند. در این افراد دوره ابتلا به بیماری و بروز علایم و بهبودی کامل طولانیتر است. در افراد مبتلا به ایدز چون داروهای ضد HIV به کبد آسیب میرسانند علایم بیماری هپاتیت A بیشتر بروز میکند. در حقیقت لازم است با مشورت با پزشک ، داروها را قطع کنند تا آنزیمهای کبدی به حد طبیعی باز گردند.
چگونگی درمان
درمان معمول بیماری ، استراحت است. اگر شخص اسهال و استفراغ دارد میتواند از مایعات استفاده کند. اگر چه بهترین راه ، مراجعه به پزشک است ولی میتوان از ایبوپروفن یا مسکنهای دیگر برای مهار نشانههای بیماری استفاده کرد. اگر فکر میکنید، اخیرا ویروش هپاتیت به بدن شما منتقل شده است، گاماگلوبولین تزریق کنید. به شرط آنکه بیشتر از 6 - 2 هفته از ورود ویروس نگذشته باشد.
چگونگی پیشگیری از بیماری
بهترین راه واکسیناسیون است دو نوع واکسن برای این بیماری وجود دارد. VAQTH و HAVRIX. اثرات جانبی این واکسنها خیلی خفیف است و علایمی شبیه سرماخوردگی و درد در ناحیه واکسن میباشد. میتوان از یک واکسن ترکیبی برای هپاتیت B و A استفاده کرد.(TWIRIX) این واکسن بسیار موثر است بطوری که 99 درصد افراد واکسینه شده دیر به بیماری مبتلا نمیشوند. چون در افراد مبتلا به ایدز دستگاه ایمنی تخریب شده است. بعد از واکسیناسیون دوباره به هپاتیت A مبتلا میشوند. بهتر است موقعی که تعداد CD4 در محدوده طبیعی است، واکسن تزریق شود.
مباحث مرتبط با عنوان
| Design By : Night Skin |
که فلک از رنگ قرمز خالیست ......
تلالو آسمان را میبینی؟؟؟؟
گویند که خدا هم استقلالیست!!!!!!
با تشکر مدیر وبلاگ
شالیز
سال تاسیس 1/10/85
